Wasze dzieci nie sa waszą wlasnoscią;
są synami i córkami samej mocy zycia.
Jestescie ich rodzicami, ale nie stworzycielami.

Mieszkają z wami, a mimo wszystko do Was nie należą:
Możecie dać im swa milość, lecz nie wasze idee
ponieważ one mają swoje idee.
Możecie dać dom ich cialom, ale nie ich duszom,
poniewaz ich dusze mieszkaja w domu przyszlosci,
którego wy nie możecie odwiedzać nawet w waszych snach.

Możecie wysilać się, by dotrzymać im kroku,
ale nie żądać, by byli podobni do Was,
ponieważ życie sie nie cofa,
ani nie może zatrzymać sie na dniu wczorajszym.

Wy jestescie jak luk, z którego wasze dzieci,
jak żywe strzaly, zostaly wyrzucone naprzód;
Strzelec mierzy do celu na szlaku nieskończonosci
i trzyma cięciwę napięta całą swa mocą,
żeby strzaly mogly poszybowac szybko i daleko.
Poddajcie się z radosciż rękom Strzelca,
poniewaz on kocha równą miarą
i strzaly, które szybują,
i łuk, który pozostaje niewzruszony.